Stowarzyszenie Umarłych Poetów | 10/10 Klasyka filmowa
Dramat | 128 min
reż. Peter Weir | USA | 1989
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
czytaj więcej
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
Stowarzyszenie Umarłych Poetów | 10/10 Klasyka filmowa
Dramat | 128 min
reż. Peter Weir | USA | 1989
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
czytaj więcej
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
Lokalizacja kina
Dolnośląskie Centrum Filmowe
ul. Piłsudskiego 64a, 50-020 Wrocław