Bez wyjścia | KinoKorea | prelekcja
reż. Park Chan-wook | Korea Południowa | 2025
Kiedy rynek pracy jest bezlitosny, trzeba wyeliminować konkurencję. Bohater „Bez wyjścia” – nowego filmu Park Chan-wooka, twórcy „Oldboya”, „Służącej” i „Podejrzanej” – dosłownie bierze sprawy w swoje ręce. Koreański mistrz kina gatunkowego stawia niepokojąco trafną diagnozę współczesnych lęków – w swoim bezkompromisowym, autorskim stylu.
Man-su (gwiazda „Squid Games”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacji dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Prelekcją pod tytułem „Park Chan-wook: kino zemsty” poprowadzi Magda Malinowska – badaczka kina azjatyckiego, w szczególności – przemysłu filmowego Korei Południowej. Programerka kinowa, edukatorka filmowa i event managerka, od kilkunastu lat związana z trójmiejską kulturą. Po seansie zapraszamy do dyskusji.
Kiedy rynek pracy jest bezlitosny, trzeba wyeliminować konkurencję. Bohater „Bez wyjścia” – nowego filmu Park Chan-wooka, twórcy „Oldboya”, „Służącej” i „Podejrzanej” – dosłownie bierze sprawy w swoje ręce. Koreański mistrz kina gatunkowego stawia niepokojąco trafną diagnozę współczesnych lęków – w swoim bezkompromisowym, autorskim stylu.
Man-su (gwiazda „Squid Games”, Lee Byung-Hun) prowadzi idealne życie: stabilne zatrudnienie, rodzina, dom, dwa golden retrievery. Ale wystarczy jeden dzień, by sielanka zmieniła się w horror. Man-su traci pracę w fabryce papieru, a z nią status, męskość, tożsamość, honor i sens życia. By je odzyskać, nie cofnie się przed niczym, szczególnie że mokra robota przynosi tyle samo satysfakcji, co ta papierkowa.
Choć bezlitośnie kpi z wyścigu szczurów, korporacyjnej mentalności i męskiego ego, reżyser zabiera również głos na temat współczesnego rynku w dobie AI. „Bez wyjścia”, podobnie jak kultowy „Parasite”, pod warstwami czarnego humoru kryje wnikliwe obserwacji dotyczące klasowych napięć i burzliwych społecznych przemian. Pół żartem, pół serio Park Chan-wook zadaje i nam prowokacyjne pytanie: czy istnieje praca, dla której możesz zabić?
Prelekcją pod tytułem „Park Chan-wook: kino zemsty” poprowadzi Magda Malinowska – badaczka kina azjatyckiego, w szczególności – przemysłu filmowego Korei Południowej. Programerka kinowa, edukatorka filmowa i event managerka, od kilkunastu lat związana z trójmiejską kulturą. Po seansie zapraszamy do dyskusji.
Dwaj prokuratorzy
reż. Siergiej Łoznica | Niemcy, Litwa, Łotwa, Rumunia, Francja, Holandia, Ukraina | 2025
Związek Radziecki, 1937 rok – szczytowy okres stalinowskich czystek. Tysiące listów od więźniów fałszywie oskarżonych przez reżim zostaje spalonych w jednej z pustych cel. Wbrew wszelkim przeciwnościom jeden z nich trafia na biurko nowo mianowanego prokuratora okręgowego, Aleksandra Korniewa. Zrobi on wszystko, co w jego mocy, by spotkać się z więźniem, ofiarą agentów tajnej policji, NKWD. Młody prokurator oddany bolszewik o nieskazitelnej reputacji podejrzewa przestępstwo. Jego dążenie do sprawiedliwości zaprowadzi go aż do biura prokuratora generalnego w Moskwie. Zmusi go to do skonfrontowania się z absurdami i okrucieństwem reżimu. Jego idealizm na niewiele zda się wobec rozbudowanej totalitarnej machiny.
Związek Radziecki, 1937 rok – szczytowy okres stalinowskich czystek. Tysiące listów od więźniów fałszywie oskarżonych przez reżim zostaje spalonych w jednej z pustych cel. Wbrew wszelkim przeciwnościom jeden z nich trafia na biurko nowo mianowanego prokuratora okręgowego, Aleksandra Korniewa. Zrobi on wszystko, co w jego mocy, by spotkać się z więźniem, ofiarą agentów tajnej policji, NKWD. Młody prokurator oddany bolszewik o nieskazitelnej reputacji podejrzewa przestępstwo. Jego dążenie do sprawiedliwości zaprowadzi go aż do biura prokuratora generalnego w Moskwie. Zmusi go to do skonfrontowania się z absurdami i okrucieństwem reżimu. Jego idealizm na niewiele zda się wobec rozbudowanej totalitarnej machiny.
Epilogi | DKF
reż. Ari Alexander Ergis Magnússon |Islandia, Belgia, Norwegia |2024
Ekranizacja książki znanego islandzkiego literata Guðbergura Bergssona, którego Milan Kundera określił mianem „wielkiego europejskiego powieściopisarza”. „Epilogi” to delikatna i pełna czarnego humoru opowieść o 85-letnim wdowcu, który wspomina wspólne chwile spędzonego z jego zmarłą żoną. Z pomocą swojego wesołego sąsiada wyrusza w podróż do krainy żywych i umarłych, spotykając po drodze szereg ekscentrycznych towarzyszy: egocentrycznego lekarza, elokwentnego sprzedawcę trumien, nauczycielkę jogi, tajemnicze zakonnice, młodą narzeczoną z Wysp Owczych oraz małego, wiernego psa o imieniu Shadow.
Ekranizacja książki znanego islandzkiego literata Guðbergura Bergssona, którego Milan Kundera określił mianem „wielkiego europejskiego powieściopisarza”. „Epilogi” to delikatna i pełna czarnego humoru opowieść o 85-letnim wdowcu, który wspomina wspólne chwile spędzonego z jego zmarłą żoną. Z pomocą swojego wesołego sąsiada wyrusza w podróż do krainy żywych i umarłych, spotykając po drodze szereg ekscentrycznych towarzyszy: egocentrycznego lekarza, elokwentnego sprzedawcę trumien, nauczycielkę jogi, tajemnicze zakonnice, młodą narzeczoną z Wysp Owczych oraz małego, wiernego psa o imieniu Shadow.
Father Mother Sister Brother
reż. Jim Jarmusch | Francja, USA, Irlandia | 2025
„FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to zwycięzca ostatniego festiwalu w Wenecji i najlepszy od lat film Jima Jarmuscha, twórcy „Patersona” i „Broken Flowers”. Pełen błyskotliwych obserwacji precyzyjnie skomponowany tryptyk filmowy o relacjach rodzinnych i o tym, co sprawia, że się od siebie oddalamy. Każdy z trzech rozdziałów rozgrywa się współcześnie, w innym kraju: FATHER – w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych, MOTHER – w Dublinie, a SISTER BROTHER – w Paryżu. Film Jarmuscha stanowi zbiór subtelnych, pełnych humoru, ale i nut melancholii portretów ludzkich charakterów. W rolach głównych m.in. Cate Blanchett, Adam Driver, Tom Waits, Vicky Krieps i Charlotte Rampling.
Sam reżyser tak mówi o swoim najnowszym filmie: „FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to w pewnym sensie zaprzeczenie kina akcji. Jego wyciszony styl został świadomie ukształtowany po to, by pozwolić widzowi dostrzec drobne szczegóły – niczym starannie ułożone trzy kompozycje kwiatowe. Współpraca z wybitnymi operatorami Frederickiem Elmesem i Yorickiem Le Saux, znakomitym montażystą Affonso Gonçalvesem oraz innymi stałymi współpracownikami pozwoliła nam wynieść to, co początkowo istniało jedynie jako słowa na kartce papieru do rangi czystego kina.
„FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to zwycięzca ostatniego festiwalu w Wenecji i najlepszy od lat film Jima Jarmuscha, twórcy „Patersona” i „Broken Flowers”. Pełen błyskotliwych obserwacji precyzyjnie skomponowany tryptyk filmowy o relacjach rodzinnych i o tym, co sprawia, że się od siebie oddalamy. Każdy z trzech rozdziałów rozgrywa się współcześnie, w innym kraju: FATHER – w północno-wschodnich Stanach Zjednoczonych, MOTHER – w Dublinie, a SISTER BROTHER – w Paryżu. Film Jarmuscha stanowi zbiór subtelnych, pełnych humoru, ale i nut melancholii portretów ludzkich charakterów. W rolach głównych m.in. Cate Blanchett, Adam Driver, Tom Waits, Vicky Krieps i Charlotte Rampling.
Sam reżyser tak mówi o swoim najnowszym filmie: „FATHER MOTHER SISTER BROTHER” to w pewnym sensie zaprzeczenie kina akcji. Jego wyciszony styl został świadomie ukształtowany po to, by pozwolić widzowi dostrzec drobne szczegóły – niczym starannie ułożone trzy kompozycje kwiatowe. Współpraca z wybitnymi operatorami Frederickiem Elmesem i Yorickiem Le Saux, znakomitym montażystą Affonso Gonçalvesem oraz innymi stałymi współpracownikami pozwoliła nam wynieść to, co początkowo istniało jedynie jako słowa na kartce papieru do rangi czystego kina.
Głos Hind Rajab
reż. Kaouther Ben Hania | Wielka Brytania, Tunezja | 2025
29 stycznia 2024 roku Wolontariusze Czerwonego Półksiężyca otrzymują zgłoszenie alarmowe. Sześcioletnia dziewczynka jest uwięziona w samochodzie pod ostrzałem w Strefie Gazy i błaga o ratunek. Starając się utrzymać z nią łączność, robią wszystko, co w ich mocy, aby wysłać do niej karetkę. Dziewczynka nazywała się Hind Rajab.
29 stycznia 2024 roku Wolontariusze Czerwonego Półksiężyca otrzymują zgłoszenie alarmowe. Sześcioletnia dziewczynka jest uwięziona w samochodzie pod ostrzałem w Strefie Gazy i błaga o ratunek. Starając się utrzymać z nią łączność, robią wszystko, co w ich mocy, aby wysłać do niej karetkę. Dziewczynka nazywała się Hind Rajab.
Hamnet
reż. Chloé Zhao | Wielka Brytania | 2025
Anglia, rok 1580. Zubożały nauczyciel łaciny William Szekspir poznaje niezależną duchem Agnes. Para zakochuje się w sobie i rozpoczyna gorący romans, który prowadzi do ślubu i narodzin trójki dzieci. Jednak gdy Will wyrusza do odległego Londynu, aby rozwinąć swoją karierę teatralną, Agnes zostaje sama ze wszystkimi domowymi obowiązkami. Kiedy dochodzi do tragedii, niegdyś silna więź między małżonkami zostaje poddana próbie, a ich wspólne doświadczenia stają się inspiracją do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Szekspira, „Hamleta”.
Anglia, rok 1580. Zubożały nauczyciel łaciny William Szekspir poznaje niezależną duchem Agnes. Para zakochuje się w sobie i rozpoczyna gorący romans, który prowadzi do ślubu i narodzin trójki dzieci. Jednak gdy Will wyrusza do odległego Londynu, aby rozwinąć swoją karierę teatralną, Agnes zostaje sama ze wszystkimi domowymi obowiązkami. Kiedy dochodzi do tragedii, niegdyś silna więź między małżonkami zostaje poddana próbie, a ich wspólne doświadczenia stają się inspiracją do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Szekspira, „Hamleta”.
Hamnet | FKS
reż. Chloé Zhao | Wielka Brytania | 2025
Anglia, rok 1580. Zubożały nauczyciel łaciny William Szekspir poznaje niezależną duchem Agnes. Para zakochuje się w sobie i rozpoczyna gorący romans, który prowadzi do ślubu i narodzin trójki dzieci. Jednak gdy Will wyrusza do odległego Londynu, aby rozwinąć swoją karierę teatralną, Agnes zostaje sama ze wszystkimi domowymi obowiązkami. Kiedy dochodzi do tragedii, niegdyś silna więź między małżonkami zostaje poddana próbie, a ich wspólne doświadczenia stają się inspiracją do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Szekspira, „Hamleta”.
Anglia, rok 1580. Zubożały nauczyciel łaciny William Szekspir poznaje niezależną duchem Agnes. Para zakochuje się w sobie i rozpoczyna gorący romans, który prowadzi do ślubu i narodzin trójki dzieci. Jednak gdy Will wyrusza do odległego Londynu, aby rozwinąć swoją karierę teatralną, Agnes zostaje sama ze wszystkimi domowymi obowiązkami. Kiedy dochodzi do tragedii, niegdyś silna więź między małżonkami zostaje poddana próbie, a ich wspólne doświadczenia stają się inspiracją do stworzenia ponadczasowego arcydzieła Szekspira, „Hamleta”.
KILL BILL: The Whole Bloody Affair | pokaz specjalny
reż. Quentin Tarantino | USA | 2006
„Kill Bill: The Whole Bloody Affair” Quentina Tarantino łączy Vol. 1 i Vol. 2 w jedno, epickie dzieło bez kategorii wiekowej, zaprezentowane dokładnie tak, jak reżyser je zaplanował – wraz z nową, nigdy wcześniej niepokazywaną sekwencją anime.
Uma Thurman wciela się w Pannę Młodą, pozostawioną na pewną śmierć po tym, jak jej były szef i kochanek Bill napada na próbę ceremonii ślubnej, strzela jej w głowę i odbiera nienarodzone dziecko. Aby dokonać zemsty, Panna Młoda musi najpierw wytropić czworo pozostałych członków Zabójczego Oddziału Żmij, zanim stanie twarzą w twarz z samym Billem. Dzięki operowemu rozmachowi, nieustającej akcji i ikonicznemu stylowi „The Whole Bloody Affair” pozostaje jedną z najbardziej ikonicznych sag zemsty w historii kina – rzadko pokazywaną w kompletnej formie, teraz prezentowaną z 15-minutową przerwą.
Czas trwania: 275' - w tym 15-minutowa przerwa
Początek przerwy: 01:50:31:00
Koniec przerwy: 02:05:34:00
„Kill Bill: The Whole Bloody Affair” Quentina Tarantino łączy Vol. 1 i Vol. 2 w jedno, epickie dzieło bez kategorii wiekowej, zaprezentowane dokładnie tak, jak reżyser je zaplanował – wraz z nową, nigdy wcześniej niepokazywaną sekwencją anime.
Uma Thurman wciela się w Pannę Młodą, pozostawioną na pewną śmierć po tym, jak jej były szef i kochanek Bill napada na próbę ceremonii ślubnej, strzela jej w głowę i odbiera nienarodzone dziecko. Aby dokonać zemsty, Panna Młoda musi najpierw wytropić czworo pozostałych członków Zabójczego Oddziału Żmij, zanim stanie twarzą w twarz z samym Billem. Dzięki operowemu rozmachowi, nieustającej akcji i ikonicznemu stylowi „The Whole Bloody Affair” pozostaje jedną z najbardziej ikonicznych sag zemsty w historii kina – rzadko pokazywaną w kompletnej formie, teraz prezentowaną z 15-minutową przerwą.
Czas trwania: 275' - w tym 15-minutowa przerwa
Początek przerwy: 01:50:31:00
Koniec przerwy: 02:05:34:00
Kopnęłabym cię, gdybym mogła | pokaz przedpremierowy
reż. Mary Bronstein | USA | 2025
Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która każdego dnia toczy walkę z rzeczywistością, rozpadającym się życiem i własnymi granicami wytrzymałości. Kiedy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika w interesach, świat Lindy zaczyna się walić, zamieniając jej codzienność w bieg z przeszkodami, którego nie da się ukończyć. W bliskich kadrach o niesamowitej intensywności wizualnej film pulsuje napięciem i emocjami. Rose Byrne tworzy kreację na miarę Oscara, wykonując mistrzowski slalom między gniewem, rozpaczą, determinacją i szaleństwem. To realistyczny, przejmujący, a zarazem niepokojący portret kobiety, która w obliczu chaosu próbuje zachować resztki kontroli. Reżyserka Mary Bronstein, czerpiąc inspirację z własnej historii, i producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) serwują kino, które obala mit doskonałego macierzyństwa i zostawia widza bez tchu. W drugoplanowej obsadzie występują rewelacyjni Conan O’Brien jako terapeuta i raper A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Film „Kopnęłabym cię, gdybym mogła” wyprodukowany przez studio A24, z nagrodzoną na Berlinale 2025 kreacją Rose Byrne, to emocjonalny rollercoaster o kobiecie, która każdego dnia toczy walkę z rzeczywistością, rozpadającym się życiem i własnymi granicami wytrzymałości. Kiedy jej córka zapada na tajemniczą chorobę, a mąż znika w interesach, świat Lindy zaczyna się walić, zamieniając jej codzienność w bieg z przeszkodami, którego nie da się ukończyć. W bliskich kadrach o niesamowitej intensywności wizualnej film pulsuje napięciem i emocjami. Rose Byrne tworzy kreację na miarę Oscara, wykonując mistrzowski slalom między gniewem, rozpaczą, determinacją i szaleństwem. To realistyczny, przejmujący, a zarazem niepokojący portret kobiety, która w obliczu chaosu próbuje zachować resztki kontroli. Reżyserka Mary Bronstein, czerpiąc inspirację z własnej historii, i producent Josh Safdie („Nieoszlifowane diamenty”) serwują kino, które obala mit doskonałego macierzyństwa i zostawia widza bez tchu. W drugoplanowej obsadzie występują rewelacyjni Conan O’Brien jako terapeuta i raper A$AP Rocky jako dozorca motelu.
Kuba i Alaska | KinoUkraïna
reż. Yegor Troyanovsky | Ukraina, Francja, Belgia | 2025
Pierwszy tak bardzo kobiecy dokument o wojnie w Ukrainie przybliża historię pary ratowniczek medycznych, zajmujących się ewakuacją rannych z pola walki. Tytułowe pseudonimy idealnie oddają różnice w ich temperamentach: żywiołowa Kuba świetnie uzupełnia się z odpowiedzialną Alaską. Przyjaźń cementują brawurowe eskapady, podczas których ratują życie kolegów – i chwile wytchnienia, kiedy choć na moment znika stres. Wszystko zmienia się kiedy Alaska zostaje ciężko ranna. Wojna pokazuje swoje prawdziwe oblicze, a zamiast adrenaliny pojawia się cierpienie, niepewność i refleksja. Czy bycie żołnierką musi wiązać się z porzuceniem marzeń? Intensywny, przepełniony dobrą energią film Troyanovskyego pokazuje, że sens życia najłatwiej uchwycić w momentach największego zagrożenia, a prawdziwa przyjaźń jest mocniejsza niż strach.
Po seansie spotkanie z Tomaszem Sikorą – muzykiem, realizatorem dźwięku, producentem, promotorem zbliżenia kultur i narodów, pomysłodawcą i współtwórcą Festiwalu Twórczej Współpracy WROCloveUKRAINA.
Pierwszy tak bardzo kobiecy dokument o wojnie w Ukrainie przybliża historię pary ratowniczek medycznych, zajmujących się ewakuacją rannych z pola walki. Tytułowe pseudonimy idealnie oddają różnice w ich temperamentach: żywiołowa Kuba świetnie uzupełnia się z odpowiedzialną Alaską. Przyjaźń cementują brawurowe eskapady, podczas których ratują życie kolegów – i chwile wytchnienia, kiedy choć na moment znika stres. Wszystko zmienia się kiedy Alaska zostaje ciężko ranna. Wojna pokazuje swoje prawdziwe oblicze, a zamiast adrenaliny pojawia się cierpienie, niepewność i refleksja. Czy bycie żołnierką musi wiązać się z porzuceniem marzeń? Intensywny, przepełniony dobrą energią film Troyanovskyego pokazuje, że sens życia najłatwiej uchwycić w momentach największego zagrożenia, a prawdziwa przyjaźń jest mocniejsza niż strach.
Po seansie spotkanie z Tomaszem Sikorą – muzykiem, realizatorem dźwięku, producentem, promotorem zbliżenia kultur i narodów, pomysłodawcą i współtwórcą Festiwalu Twórczej Współpracy WROCloveUKRAINA.
Mężczyzna imieniem Ove | DKF | spotkanie
reż. Hannes Holm | Szwecja | 2015
Nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego komediodramat opowiada historię dobiegającego 60-tki Ove, który nie może pogodzić się ze śmiercią swojej ukochanej żony Sonji. Na domiar złego zostaje zmuszony do szybszego przejścia na emeryturę, przez co pogrąża się w głębokiej depresji. Rozpoczyna starania, których celem ma być skrócenie cierpienia i dołączenie do żony. Tymczasem do domu po drugiej stronie ulicy wprowadza się małżeństwo z dwojgiem dzieci. Pierwsza spotkanie Ove i ciężarnej Parvaneh nie zwiastuje niczego dobrego – kobieta wjeżdża samochodem w jego skrzynkę na listy. Niespodziewanie Ove zaczyna znajdować z nią wspólny język, co prowadzi do zabawnych i wzruszających momentów. Czy dzięki niej Ove znowu zacznie żyć? Film doczekał się amerykańskiego remake'u z Tomem Hanksem w roli głównej.
Po seansie zapraszamy na spotkanie z dr hab. Tomaszem Zarębskim, prof. UD DSW -filozofem, specjalizującym się we współczesnej filozofii języka oraz badaniach interdyscyplinarnych łączących filozofię, pedagogikę, literaturoznawstwo, psychologię i nauki kognitywne.
Nominowany do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego komediodramat opowiada historię dobiegającego 60-tki Ove, który nie może pogodzić się ze śmiercią swojej ukochanej żony Sonji. Na domiar złego zostaje zmuszony do szybszego przejścia na emeryturę, przez co pogrąża się w głębokiej depresji. Rozpoczyna starania, których celem ma być skrócenie cierpienia i dołączenie do żony. Tymczasem do domu po drugiej stronie ulicy wprowadza się małżeństwo z dwojgiem dzieci. Pierwsza spotkanie Ove i ciężarnej Parvaneh nie zwiastuje niczego dobrego – kobieta wjeżdża samochodem w jego skrzynkę na listy. Niespodziewanie Ove zaczyna znajdować z nią wspólny język, co prowadzi do zabawnych i wzruszających momentów. Czy dzięki niej Ove znowu zacznie żyć? Film doczekał się amerykańskiego remake'u z Tomem Hanksem w roli głównej.
Po seansie zapraszamy na spotkanie z dr hab. Tomaszem Zarębskim, prof. UD DSW -filozofem, specjalizującym się we współczesnej filozofii języka oraz badaniach interdyscyplinarnych łączących filozofię, pedagogikę, literaturoznawstwo, psychologię i nauki kognitywne.
Miłość, która zostaje | KinoZmysły | degustacja
reż. Hlynur Pálmason | Islandia, Dania, Szwecja, Francja | 2025
Anna jest artystką wizualną, Magnús rybakiem, przechodzą przez proces separacji. Wychowują trójkę dzieci i spotykają się tak często, jak pozwalają im na to życiowa sytuacja i zobowiązania zawodowe.
Po seansie, zapraszamy na kulinarną interpretację filmu, przygotowaną przez restaurację Dinette (wyróżnioną w przewodniku Michelin 2025). Cykl KinoZmysły to zaproszenie do degustacji, w której emocje posiadają swój autorski smak.
Anna jest artystką wizualną, Magnús rybakiem, przechodzą przez proces separacji. Wychowują trójkę dzieci i spotykają się tak często, jak pozwalają im na to życiowa sytuacja i zobowiązania zawodowe.
Po seansie, zapraszamy na kulinarną interpretację filmu, przygotowaną przez restaurację Dinette (wyróżnioną w przewodniku Michelin 2025). Cykl KinoZmysły to zaproszenie do degustacji, w której emocje posiadają swój autorski smak.
Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej | pokaz przedpremierowy | spotkanie
reż. Emi Buchwald | Polska | 2025
Seans przedpremierowy połączony ze spotkaniem z reżyserką filmu – Emi Buchwald.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Seans przedpremierowy połączony ze spotkaniem z reżyserką filmu – Emi Buchwald.
Wchodząca w dorosłość czwórka rodzeństwa próbuje odnaleźć własne ścieżki, nie tracąc przy tym łączących ich więzi. Najmłodszy, Benek, mierzy się z bolesnym odrzuceniem ze strony starszego brata, Franka, który dotąd był jego najlepszym przyjacielem. Chłopaka nawiedza także tajemnicza zjawa – Dusiołek – niepozwalająca mu zasnąć i wywołująca nagłe napady paniki. Uciekający od rodziny Franek wplątuje się w toksyczny związek, popada w kłopoty z narkotykami i coraz bardziej pogrąża się w chaosie. Jego stan budzi niepokój Nastki, siostry bliźniaczki, która sama pragnie miłości i stabilizacji. Najstarsza z rodzeństwa, Jana, pracuje nad projektem artystycznym, który ma przynieść ukojenie nie tylko młodszemu rodzeństwu, lecz także jej samej.
Pillion | pokaz przedpremierowy
reż. Harry Lighton | Wielka Brytania, Irlandia | 2025
Kiedy myślisz, że widziałeś już wszystko, pojawia się on: ostry jak kolczasta obroża, zmysłowy jak zapach skórzanej kurtki i romantyczny jak nocna przejażdżka motocyklem. „Pillion” Harry’ego Lightona to połączenie queerowego romansu i komediodramatu, w którym elektryzujący duet – Alexander Skarsgård („Wiking”, serial „Sukcesja”) i Harry Melling (serial „Gambit królowej”, „Bielmo”) – z czułością i humorem przełamuje erotyczne tabu. Portretując skomplikowaną relację poczciwego parkingowego i seksownego motocyklisty, „Pillion” zamienia sztywne filmowe konwencje w jazdę bez trzymanki. Seks jeszcze nigdy nie był tak zabawny, a humor — tak podniecający.
Kiedy zabójczo przystojny Ray (Skarsgård) zostawia nieśmiałemu Colinowi (Melling) swój numer telefonu, ten bez wahania pozwala zakuć się w miłosne kajdany. Od tej pory zjawia się na każde wezwanie najatrakcyjniejszego członka klubu bikersów. Nagła przemiana Colina to szok dla jego miłych rodziców, a dla niego samego oszałamiająca nauka jazdy na tylnym siedzeniu. Utrata kontroli i całkowite oddanie – kto by pomyślał, że to takie przyjemne?
„Pillion” brawurowo eksploruje świat relacji BDSM, a przede wszystkim odważnie pokonuje wyboistą drogę wiodącą do seksualnego i emocjonalnego przebudzenia. Ta prowokacyjna, przezabawna i bezwstydnie romantyczna historia miłosna przekonuje też, że nie ma to jak randka w kinie. Nie opieraj się, ty też mu ulegniesz.
Kiedy myślisz, że widziałeś już wszystko, pojawia się on: ostry jak kolczasta obroża, zmysłowy jak zapach skórzanej kurtki i romantyczny jak nocna przejażdżka motocyklem. „Pillion” Harry’ego Lightona to połączenie queerowego romansu i komediodramatu, w którym elektryzujący duet – Alexander Skarsgård („Wiking”, serial „Sukcesja”) i Harry Melling (serial „Gambit królowej”, „Bielmo”) – z czułością i humorem przełamuje erotyczne tabu. Portretując skomplikowaną relację poczciwego parkingowego i seksownego motocyklisty, „Pillion” zamienia sztywne filmowe konwencje w jazdę bez trzymanki. Seks jeszcze nigdy nie był tak zabawny, a humor — tak podniecający.
Kiedy zabójczo przystojny Ray (Skarsgård) zostawia nieśmiałemu Colinowi (Melling) swój numer telefonu, ten bez wahania pozwala zakuć się w miłosne kajdany. Od tej pory zjawia się na każde wezwanie najatrakcyjniejszego członka klubu bikersów. Nagła przemiana Colina to szok dla jego miłych rodziców, a dla niego samego oszałamiająca nauka jazdy na tylnym siedzeniu. Utrata kontroli i całkowite oddanie – kto by pomyślał, że to takie przyjemne?
„Pillion” brawurowo eksploruje świat relacji BDSM, a przede wszystkim odważnie pokonuje wyboistą drogę wiodącą do seksualnego i emocjonalnego przebudzenia. Ta prowokacyjna, przezabawna i bezwstydnie romantyczna historia miłosna przekonuje też, że nie ma to jak randka w kinie. Nie opieraj się, ty też mu ulegniesz.
Rodzina do wynajęcia
reż. Hikari | USA, Japonia | 2025
Amerykański aktor mieszkający w Tokio podejmuje pracę dla japońskiej agencji jako „członek rodziny do wynajęcia”.
Amerykański aktor mieszkający w Tokio podejmuje pracę dla japońskiej agencji jako „członek rodziny do wynajęcia”.
Rodzina do wynajęcia | FKS
reż. Hikari | USA, Japonia | 2025
Akcja filmu Rodzina do wynajęcia, osadzonego we współczesnym Tokio, skupia się na amerykańskim aktorze, który zmaga się z poczuciem zagubienia i brakiem celu. Przypadek sprawia, że podejmuje nietypową pracę w japońskiej agencji „wynajmu rodzin”, gdzie wciela się w różne role – od syna po męża – na potrzeby obcych ludzi. Z czasem coraz głębiej wnika w światy swoich klientów, tworząc autentyczne więzi, które zacierają granice między grą a rzeczywistością. W obliczu moralnych dylematów swojej pracy, bohater odkrywa na nowo sens życia, przynależność i subtelne piękno ludzkiej bliskości.
Akcja filmu Rodzina do wynajęcia, osadzonego we współczesnym Tokio, skupia się na amerykańskim aktorze, który zmaga się z poczuciem zagubienia i brakiem celu. Przypadek sprawia, że podejmuje nietypową pracę w japońskiej agencji „wynajmu rodzin”, gdzie wciela się w różne role – od syna po męża – na potrzeby obcych ludzi. Z czasem coraz głębiej wnika w światy swoich klientów, tworząc autentyczne więzi, które zacierają granice między grą a rzeczywistością. W obliczu moralnych dylematów swojej pracy, bohater odkrywa na nowo sens życia, przynależność i subtelne piękno ludzkiej bliskości.
Ścieżki życia
reż. Marianne Elliott | Wielka Brytania | 2024
Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
Raynor (Gillian Anderson) i Moth (Jason Isaacs), małżeństwo z wieloletnim stażem, w jednej chwili tracą niemal wszystko – dom, bezpieczeństwo, dotychczasowe życie. Zamiast się poddać, robią coś, co dla wielu byłoby szaleństwem: wyruszają w pieszą wędrówkę – ponad tysiąc kilometrów wzdłuż dzikiego, angielskiego wybrzeża. Z pustym kontem bankowym, namiotem i garścią najpotrzebniejszych rzeczy idą przed siebie, krok za krokiem, szukając ukojenia w wietrze, ciszy i otaczającej ich przyrodzie. Wkrótce odkryją, że mimo przeszkód, które los rzucił im pod nogi, wciąż mają najważniejsze – siebie nawzajem. Ta niezwykła podróż stanie się dla nich drogą ku wolności, miłości i nowemu początkowi.
Śmierć przez pokusę | Najlepsze z najgorszych
reż. James Bond III | USA | 1990
Samuel L. Jackson w wampirycznym horrorze w rytmie R&B
Nowy Jork przełomu lat 80. i 90. wygląda tu jak miejsce, w którym kazanie spotyka klub nocny, a grzech czai się za każdym rogiem – zwykle w czerwonej sukience. „Śmierć przez pokusę” to miejski horror zrobiony z ambicją, który chce być jednocześnie ostrzeżenie moralnym, erotycznym thrillerem i opowieścią o demonach… czasem dosłownie. Fabuła skupia się na młodym, religijnym mężczyźnie, który przyjeżdża do miasta, by zostać pastorem. Szybko okazuje się jednak, że Nowy Jork to nie tylko dusze do zbawienia, ale też kobieta-demon, uwodząca mężczyzn i wysyłająca ich prosto do piekła – po krótkim intensywnym romansie. Seks grzech i kara idą tu ramię w ramię, a film ani przez chwilę nie udaje subtelności.
„Śmierć przez pokusę” ma klimat nocnego kina VHS: neonowe światła, zadymione wnętrza, jazzowo-funkowy soundtrack i erotykę podszytą kaznodziejskim tonem. To horror, który bardziej „Śmierć przez pokusę”, a moralne przesłanie podaje wprost, bez mrugania okiem. Każda scena wygląda, jakby powstała gdzieś pomiędzy teledyskiem R&B a późnowieczornym kinem erotycznym z ramówki kablówki. Film balansuje na granicy powagi i pulpy. Z jednej strony chce być ostrzeżeniem przed grzechem, z drugiej – wyraźnie czerpie przyjemność z pokazywania pokus, przed którymi ostrzega. Efekt jest nierówny, momentami naiwny, ale właśnie w tym tkwi jego urok: to horror, który jednocześnie potępia i celebruje swoje własne obsesje.
Od strony czysto filmowej „Śmierć przez pokusę” to: ograniczony budżet, nierówne aktorstwo, dialogi wypowiadane z kaznodziejską powagą i efekty specjalne, które bardziej sygnalizują nadnaturalne zagrożenie, niż je przekonująco pokazują. Ale ta B-klasowość nie jest tu wadą – to ona nadaje filmowi charakter nocnego seansu, w którym klimat, atmosfera i bezwstydna dosłowność liczą się bardziej niż techniczna perfekcja. To kino robione serio, choć środkami, które nie zawsze nadążają za ambicjami.
„Śmierć przez pokusę” powstał jako niezależny projekt w realiach nowojorskiego kina końca lat 80., poza głównym nurtem i studyjną kontrolą. Film funkcjonował przede wszystkim w obiegu grindhouse’owym i VHS-owym, gdzie znalazł swoją publiczność: widzów nocnej telewizji, wypożyczalni kaset i kina eksploatacji. Dziś uchodzi za tytuł kultowy – ceniony za bezpośredniość, miejski klimat i szczerość, z jaką łączy horror, erotykę i moralitet. Idealne dla: fanów miejskiego horroru, kina VHS, demonów w ludzkiej skórze, erotyki lat 90. i filmów klasy B, które moralizują, ale nie potrafią powstrzymać się przed grzechem.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
romansie. Seks grzech i kara idą tu ramię w ramię, a film ani przez chwilę nie udaje subtelności.
„Śmierć przez pokusę” ma klimat nocnego kina VHS: neonowe światła, zadymione wnętrza, jazzowo-funkowy soundtrack i erotykę podszytą kaznodziejskim tonem. To horror, który bardziej „Śmierć przez pokusę”, a moralne przesłanie podaje wprost, bez mrugania okiem. Każda scena wygląda, jakby powstała gdzieś pomiędzy teledyskiem R&B a późnowieczornym kinem erotycznym z ramówki kablówki. Film balansuje na granicy powagi i pulpy. Z jednej strony chce być ostrzeżeniem przed grzechem, z drugiej – wyraźnie czerpie przyjemność z pokazywania pokus, przed którymi ostrzega. Efekt jest nierówny, momentami naiwny, ale właśnie w tym tkwi jego urok: to horror, który jednocześnie potępia i celebruje swoje własne obsesje.
Od strony czysto filmowej „Śmierć przez pokusę” to: ograniczony budżet, nierówne aktorstwo, dialogi wypowiadane z kaznodziejską powagą i efekty specjalne, które bardziej sygnalizują nadnaturalne zagrożenie, niż je przekonująco pokazują. Ale ta B-klasowość nie jest tu wadą – to ona nadaje filmowi charakter nocnego seansu, w którym klimat, atmosfera i bezwstydna dosłowność liczą się bardziej niż techniczna perfekcja. To kino robione serio, choć środkami, które nie zawsze nadążają za ambicjami.
„Śmierć przez pokusę” powstał jako niezależny projekt w realiach nowojorskiego kina końca lat 80., poza głównym nurtem i studyjną kontrolą. Film funkcjonował przede wszystkim w obiegu grindhouse’owym i VHS-owym, gdzie znalazł swoją publiczność: widzów nocnej telewizji, wypożyczalni kaset i kina eksploatacji. Dziś uchodzi za tytuł kultowy – ceniony za bezpośredniość, miejski klimat i szczerość, z jaką łączy horror, erotykę i moralitet. Idealne dla: fanów miejskiego horroru, kina VHS, demonów w ludzkiej skórze, erotyki lat 90. i filmów klasy B, które moralizują, ale nie potrafią powstrzymać się przed grzechem.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
Samuel L. Jackson w wampirycznym horrorze w rytmie R&B
Nowy Jork przełomu lat 80. i 90. wygląda tu jak miejsce, w którym kazanie spotyka klub nocny, a grzech czai się za każdym rogiem – zwykle w czerwonej sukience. „Śmierć przez pokusę” to miejski horror zrobiony z ambicją, który chce być jednocześnie ostrzeżenie moralnym, erotycznym thrillerem i opowieścią o demonach… czasem dosłownie. Fabuła skupia się na młodym, religijnym mężczyźnie, który przyjeżdża do miasta, by zostać pastorem. Szybko okazuje się jednak, że Nowy Jork to nie tylko dusze do zbawienia, ale też kobieta-demon, uwodząca mężczyzn i wysyłająca ich prosto do piekła – po krótkim intensywnym romansie. Seks grzech i kara idą tu ramię w ramię, a film ani przez chwilę nie udaje subtelności.
„Śmierć przez pokusę” ma klimat nocnego kina VHS: neonowe światła, zadymione wnętrza, jazzowo-funkowy soundtrack i erotykę podszytą kaznodziejskim tonem. To horror, który bardziej „Śmierć przez pokusę”, a moralne przesłanie podaje wprost, bez mrugania okiem. Każda scena wygląda, jakby powstała gdzieś pomiędzy teledyskiem R&B a późnowieczornym kinem erotycznym z ramówki kablówki. Film balansuje na granicy powagi i pulpy. Z jednej strony chce być ostrzeżeniem przed grzechem, z drugiej – wyraźnie czerpie przyjemność z pokazywania pokus, przed którymi ostrzega. Efekt jest nierówny, momentami naiwny, ale właśnie w tym tkwi jego urok: to horror, który jednocześnie potępia i celebruje swoje własne obsesje.
Od strony czysto filmowej „Śmierć przez pokusę” to: ograniczony budżet, nierówne aktorstwo, dialogi wypowiadane z kaznodziejską powagą i efekty specjalne, które bardziej sygnalizują nadnaturalne zagrożenie, niż je przekonująco pokazują. Ale ta B-klasowość nie jest tu wadą – to ona nadaje filmowi charakter nocnego seansu, w którym klimat, atmosfera i bezwstydna dosłowność liczą się bardziej niż techniczna perfekcja. To kino robione serio, choć środkami, które nie zawsze nadążają za ambicjami.
„Śmierć przez pokusę” powstał jako niezależny projekt w realiach nowojorskiego kina końca lat 80., poza głównym nurtem i studyjną kontrolą. Film funkcjonował przede wszystkim w obiegu grindhouse’owym i VHS-owym, gdzie znalazł swoją publiczność: widzów nocnej telewizji, wypożyczalni kaset i kina eksploatacji. Dziś uchodzi za tytuł kultowy – ceniony za bezpośredniość, miejski klimat i szczerość, z jaką łączy horror, erotykę i moralitet. Idealne dla: fanów miejskiego horroru, kina VHS, demonów w ludzkiej skórze, erotyki lat 90. i filmów klasy B, które moralizują, ale nie potrafią powstrzymać się przed grzechem.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
romansie. Seks grzech i kara idą tu ramię w ramię, a film ani przez chwilę nie udaje subtelności.
„Śmierć przez pokusę” ma klimat nocnego kina VHS: neonowe światła, zadymione wnętrza, jazzowo-funkowy soundtrack i erotykę podszytą kaznodziejskim tonem. To horror, który bardziej „Śmierć przez pokusę”, a moralne przesłanie podaje wprost, bez mrugania okiem. Każda scena wygląda, jakby powstała gdzieś pomiędzy teledyskiem R&B a późnowieczornym kinem erotycznym z ramówki kablówki. Film balansuje na granicy powagi i pulpy. Z jednej strony chce być ostrzeżeniem przed grzechem, z drugiej – wyraźnie czerpie przyjemność z pokazywania pokus, przed którymi ostrzega. Efekt jest nierówny, momentami naiwny, ale właśnie w tym tkwi jego urok: to horror, który jednocześnie potępia i celebruje swoje własne obsesje.
Od strony czysto filmowej „Śmierć przez pokusę” to: ograniczony budżet, nierówne aktorstwo, dialogi wypowiadane z kaznodziejską powagą i efekty specjalne, które bardziej sygnalizują nadnaturalne zagrożenie, niż je przekonująco pokazują. Ale ta B-klasowość nie jest tu wadą – to ona nadaje filmowi charakter nocnego seansu, w którym klimat, atmosfera i bezwstydna dosłowność liczą się bardziej niż techniczna perfekcja. To kino robione serio, choć środkami, które nie zawsze nadążają za ambicjami.
„Śmierć przez pokusę” powstał jako niezależny projekt w realiach nowojorskiego kina końca lat 80., poza głównym nurtem i studyjną kontrolą. Film funkcjonował przede wszystkim w obiegu grindhouse’owym i VHS-owym, gdzie znalazł swoją publiczność: widzów nocnej telewizji, wypożyczalni kaset i kina eksploatacji. Dziś uchodzi za tytuł kultowy – ceniony za bezpośredniość, miejski klimat i szczerość, z jaką łączy horror, erotykę i moralitet. Idealne dla: fanów miejskiego horroru, kina VHS, demonów w ludzkiej skórze, erotyki lat 90. i filmów klasy B, które moralizują, ale nie potrafią powstrzymać się przed grzechem.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
Tajny agent | pokaz przedpremierowy
reż. Kleber Mendonça Filho | Brazylia, Francja, Niemcy, Holandia | 2026
Znakomity brazylijski filmowiec Kleber Mendonça Filho („Sąsiedzkie dźwięki", „Bacurau", „Aquarius") powraca gęstym thrillerem, nagrodzonym w Cannes za reżyserię i główną rolę męską. Lata 70., Brazylia w żelaznym uścisku wojskowej dyktatury. Wybitny naukowiec Marcelo (wspaniały Wagner Moura – pamiętny Escobar w „Narcos") powraca do rodzinnego Recife, żeby zabrać swojego syna w bezpieczne miejsce. Zanurzone w słońcu miasto jest na granicy szaleństwa – w karnawale giną ludzie, gdzieś na plaży znaleziono rekina z ludzką nogą w brzuchu, do miasta przybywa dwóch zabójców… Marcelo kilka lat wcześniej podpadł niebezpiecznemu mafiosowi, teraz musi się ukrywać. Jego życie wisi na włosku.
Filho precyzyjnie tka kinofilską opowieść – z jednej strony to wyrafinowany i trzymający w napięciu film polityczny, mozaikowa historia o skorumpowanym społeczeństwie, z drugiej zaś opowieść o ludzkiej solidarności i niezłomności, a także o pamięci. Brazylijski reżyser wyłamuje się z gatunkowych ram, tworząc kino świeże i zaskakujące, a zarazem cudownie pulpowe. Wspaniale jest w „Tajnym agencie" oddany klimat dawnych lat – scenografia i kostiumy są warte Oscara.
Znakomity brazylijski filmowiec Kleber Mendonça Filho („Sąsiedzkie dźwięki", „Bacurau", „Aquarius") powraca gęstym thrillerem, nagrodzonym w Cannes za reżyserię i główną rolę męską. Lata 70., Brazylia w żelaznym uścisku wojskowej dyktatury. Wybitny naukowiec Marcelo (wspaniały Wagner Moura – pamiętny Escobar w „Narcos") powraca do rodzinnego Recife, żeby zabrać swojego syna w bezpieczne miejsce. Zanurzone w słońcu miasto jest na granicy szaleństwa – w karnawale giną ludzie, gdzieś na plaży znaleziono rekina z ludzką nogą w brzuchu, do miasta przybywa dwóch zabójców… Marcelo kilka lat wcześniej podpadł niebezpiecznemu mafiosowi, teraz musi się ukrywać. Jego życie wisi na włosku.
Filho precyzyjnie tka kinofilską opowieść – z jednej strony to wyrafinowany i trzymający w napięciu film polityczny, mozaikowa historia o skorumpowanym społeczeństwie, z drugiej zaś opowieść o ludzkiej solidarności i niezłomności, a także o pamięci. Brazylijski reżyser wyłamuje się z gatunkowych ram, tworząc kino świeże i zaskakujące, a zarazem cudownie pulpowe. Wspaniale jest w „Tajnym agencie" oddany klimat dawnych lat – scenografia i kostiumy są warte Oscara.
Tam, gdzie rosną poziomki | DKF | quiz
reż. Ingmar Bergman | Szwecja | 1957
Nagrodzony Złotym Niedźwiedziem i Złotym Globem dramat Ingmara Bergmana. W jego centrum szwedzki mistrz umieszcza podróż profesora Isaka Berga (w tej roli legendarny aktor i reżyser Viktor Sjöström) do Lund, gdzie ma odebrać doktorat honoris causa. W drodze na wydarzenie, które ma być celebracją jego kariery naukowej, profesor wspomina własne życie. Ile zdąży przepracować w ciągu jednodniowej podróży?
Nagrodzony Złotym Niedźwiedziem i Złotym Globem dramat Ingmara Bergmana. W jego centrum szwedzki mistrz umieszcza podróż profesora Isaka Berga (w tej roli legendarny aktor i reżyser Viktor Sjöström) do Lund, gdzie ma odebrać doktorat honoris causa. W drodze na wydarzenie, które ma być celebracją jego kariery naukowej, profesor wspomina własne życie. Ile zdąży przepracować w ciągu jednodniowej podróży?
Tańcz albo giń | Najlepsze z najgorszych
reż. Richard W. Munchkin | USA | 1987
Jason próbuje ogarnąć dwie rzeczy naraz: doprowadzić swój zespół taneczny do wielkiego występu i wyrwać się z uzależnienia od narkotyków. Problem w tym, że mieszka z współlokatorem, który handluje kokainą a kiedy ten zostaje zabity za przekręt w interesach, Jason zaczyna być nękany przez dealerów, którzy są przekonani, że to on ukrywa brakujący towar. Taniec? Jest. Kryminał narkotykowy? Jest. Wybór między tańcem a kłopotami? Cały czas.
To jest kino, które wygląda i brzmi jak późnonocna kaseta VHS: taneczny sznyt epoki (ambicje w stylu: „chcę zrobić coś jak „Flashdance”) zderzony z brudnym wątkiem narkotykowym i narastającą paranoją. Do tego dochodzi Las Vegas jako tło – miasto, które samo w sobie jest neonem, obietnicą i ostrzeżeniem jednocześnie. W efekcie dostajemy bardzo 80sową hybrydę: taneczny thriller z erotycznymi scenami i narkotykowym brudem, w którym parkiet, sypialnia i ulica funkcjonują na równych prawach.
Richard W. Munchkin reżyseruje „Tańcz albo giń” jako kino klasy B powinno być kręcone: na wysokim pulsie, niskim budżecie i bez zatrzymywania muzyki. Realne lokacje, umowna dramaturgia i aktorstwo balansujące między pasją a przesadą składają się na film, który nie zawsze trafia w rytm, ale nigdy nie schodzi z parkietu. To kino, które nie próbuje być eleganckie – woli być głośne, spocone i szczere.
Pokaz filmu zostanie poprzedzony prelekcją Jakuba Balcerzaka – prelegenta i moderatora w DKF Politechnika.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
Więcej: www.najlepszeznajgorszych.pl
Jason próbuje ogarnąć dwie rzeczy naraz: doprowadzić swój zespół taneczny do wielkiego występu i wyrwać się z uzależnienia od narkotyków. Problem w tym, że mieszka z współlokatorem, który handluje kokainą a kiedy ten zostaje zabity za przekręt w interesach, Jason zaczyna być nękany przez dealerów, którzy są przekonani, że to on ukrywa brakujący towar. Taniec? Jest. Kryminał narkotykowy? Jest. Wybór między tańcem a kłopotami? Cały czas.
To jest kino, które wygląda i brzmi jak późnonocna kaseta VHS: taneczny sznyt epoki (ambicje w stylu: „chcę zrobić coś jak „Flashdance”) zderzony z brudnym wątkiem narkotykowym i narastającą paranoją. Do tego dochodzi Las Vegas jako tło – miasto, które samo w sobie jest neonem, obietnicą i ostrzeżeniem jednocześnie. W efekcie dostajemy bardzo 80sową hybrydę: taneczny thriller z erotycznymi scenami i narkotykowym brudem, w którym parkiet, sypialnia i ulica funkcjonują na równych prawach.
Richard W. Munchkin reżyseruje „Tańcz albo giń” jako kino klasy B powinno być kręcone: na wysokim pulsie, niskim budżecie i bez zatrzymywania muzyki. Realne lokacje, umowna dramaturgia i aktorstwo balansujące między pasją a przesadą składają się na film, który nie zawsze trafia w rytm, ale nigdy nie schodzi z parkietu. To kino, które nie próbuje być eleganckie – woli być głośne, spocone i szczere.
Pokaz filmu zostanie poprzedzony prelekcją Jakuba Balcerzaka – prelegenta i moderatora w DKF Politechnika.
CZYM SĄ NAJLEPSZE Z NAJGORSZYCH? To pokazy różnorodnego kina klasy B – od starych, amerykańskich filmów sci-fi z kosmitami i latającymi spodkami wiszącymi na sznurkach, przez przebojowe kino akcji lat 80. z nieskazitelnymi bohaterami w ortalionowych dresach, po horrory z gumowymi potworami.
Niskie budżety, absurdalne dialogi, kiepskie aktorstwo, nielogiczna fabuła, a także zaangażowanie i pasja autorów to tylko niektóre cechy wspólne najgorszych produkcji w historii kinematografii światowej, które prezentowane są na przeglądzie. Filmy Najlepsze z Najgorszych rozbudzają wśród widzów miłość do kina klasy B od 2015 roku. Dotychczas odbyło się kilkaset seansów i wydarzeń w ramach przeglądu. Pomysłodawczynią i programerką cyklu jest Monika Stolat, a organizatorem Nowa Aleksandria.
Więcej: www.najlepszeznajgorszych.pl
Wartość sentymentalna | DKF | pokaz przedpremierowy
reż. Joachim Trier | Norwegia, Niemcy, Dania, Francja, Szwecja | 2025
Pierwszy w historii norweski film nagrodzony Złotym Globem (za rolę Stellana Skarsgårda) i laureat Grand Prix dla Najlepszego Filmu na festiwalu w Cannes. Joachim Trier, autor słynnej „Trylogii Oslo”, zaangażował do tej produkcji polską kompozytorkę, Hanię Rani. Ceniony reżyser w „Wartości sentymentalnej" znów opowiada o zagubionych Norwegach – głównymi bohaterkami są Agnes i Nora, które od dawna nie miały kontaktu ze swoim ojcem Gustavem. Jego powrót do domu to szanse na ich na zbliżenie. Gustav proponuje Norze (Renate Reinsve) główną rolę w filmie, który zamierza wyreżyserować. Jak ten projekt wpłynie na rodzinne relacje?
Pierwszy w historii norweski film nagrodzony Złotym Globem (za rolę Stellana Skarsgårda) i laureat Grand Prix dla Najlepszego Filmu na festiwalu w Cannes. Joachim Trier, autor słynnej „Trylogii Oslo”, zaangażował do tej produkcji polską kompozytorkę, Hanię Rani. Ceniony reżyser w „Wartości sentymentalnej" znów opowiada o zagubionych Norwegach – głównymi bohaterkami są Agnes i Nora, które od dawna nie miały kontaktu ze swoim ojcem Gustavem. Jego powrót do domu to szanse na ich na zbliżenie. Gustav proponuje Norze (Renate Reinsve) główną rolę w filmie, który zamierza wyreżyserować. Jak ten projekt wpłynie na rodzinne relacje?
Wartość sentymentalna | pokaz przedpremierowy
reż. Joachim Trier | Norwegia, Niemcy, Dania, Francja, Szwecja | 2025
Nominowany do ośmiu (!) Złotych Globów najnowszy film Joachima Triera, reżysera nominowanego do Oscara „Najgorszego człowieka na świecie”, z Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z trzech najdłużej oklaskiwanych tytułów w historii wszystkich edycji festiwalu w Cannes, laureat Grand Prix dla Najlepszego Filmu i jeden z największych faworytów zbliżającego się oscarowego wyścigu.
Po latach nieobecności w życiu Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) niespodziewanie pojawia się ich ojciec, Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.
Nominowany do ośmiu (!) Złotych Globów najnowszy film Joachima Triera, reżysera nominowanego do Oscara „Najgorszego człowieka na świecie”, z Renate Reinsve, Stellanem Skarsgårdem i Elle Fanning w rolach głównych. Jeden z trzech najdłużej oklaskiwanych tytułów w historii wszystkich edycji festiwalu w Cannes, laureat Grand Prix dla Najlepszego Filmu i jeden z największych faworytów zbliżającego się oscarowego wyścigu.
Po latach nieobecności w życiu Nory (Renate Reinsve) i Agnes (Inga Ibsdotter Lilleaas) niespodziewanie pojawia się ich ojciec, Gustav (Stellan Skarsgård). Nie wraca jednak sam, lecz z hollywoodzką gwiazdą (Elle Fanning), która chce poznać historię ich rodziny.
Wielka Warszawska
reż. Bartłomiej Ignaciuk | Polska | 2025
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Wielka Warszawska | FKS
reż. Bartłomiej Ignaciuk | Polska | 2025
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Opowieść o młodym dżokeju marzącym o sportowej karierze. Zwieńczeniem tych marzeń jest udział w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej. Główny bohater – Krzysiek wkracza w środowisko wyścigów konnych z naiwnością nowicjusza. Szybko orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Chłopak wierzy, że może to zmienić, szczególnie że kraj stoi na krawędzi wielkich przemian. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie tylko lepsza. Jednak w świecie korupcji i nieczystych zagrywek ciężko jest pozostać bez skazy. Czy Krzyśkowi uda się oprzeć wielkim pieniądzom i szybkiej karierze? Jak wiele jest w stanie poświęcić, by rozsadzić układ?
Wielki Marty
reż. Josh Safdie | USA | 2025
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.
Wysokie i niskie tony
reż. Emmanuel Courcol | Francja | 2024
Thibaut (Benjamin Lavernhe) to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy’ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia…
Thibaut (Benjamin Lavernhe) to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy’ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia…
Wysokie i niskie tony | FKS
reż. Emmanuel Courcol | Francja | 2024
Thibaut to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy’ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia…
Thibaut to światowej sławy dyrygent, który podróżuje po świecie. Kiedy dowiaduje się, że został adoptowany, odkrywa istnienie brata Jimmy’ego (Pierre Lottin), pracownika szkolnej stołówki, który gra na puzonie w orkiestrze dętej na północy Francji. Podobno dzieli ich wszystko oprócz miłości do muzyki. Wykrywając wyjątkowe zdolności swojego brata, Thibaut wyznacza sobie misję naprawienia niesprawiedliwości przeznaczenia…
Zapiski śmiertelnika
reż. Maciej Żak | Polska | 2025
Do nadmorskiego kurortu przyjeżdża pięćdziesięcioletni F.P. Chce popełnić samobójstwo. Ma rodzinę, pieniądze i mimo to narastającą niechęć do życia. Kiedy rozpoczyna pisanie pożegnalnego listu do żony, pojawia się duch ojca, który popełnił samobójstwo. Próbuje odwieść syna od zabicia się.
Do nadmorskiego kurortu przyjeżdża pięćdziesięcioletni F.P. Chce popełnić samobójstwo. Ma rodzinę, pieniądze i mimo to narastającą niechęć do życia. Kiedy rozpoczyna pisanie pożegnalnego listu do żony, pojawia się duch ojca, który popełnił samobójstwo. Próbuje odwieść syna od zabicia się.