Wrocław 01.10.2026, g. 19:00
od 16.00 pln
reż. Peter Weir | USA | 1989
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
Jeden z najbardziej poruszających filmów o młodości, edukacji i sile niezależnego myślenia. Akcja rozgrywa się w konserwatywnej elitarnej szkole dla chłopców, gdzie pojawienie się nauczyciela literatury, Johna Keatinga, staje się impulsem do intelektualnego i emocjonalnego przebudzenia uczniów.
Stowarzyszenie umarłych poetów przeciwstawia skostniały system edukacji idei wolności, kreatywności i odwagi w poszukiwaniu własnego głosu. Hasło „Carpe diem” stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych motywów w historii kina, symbolizując bunt przeciw konformizmowi i lękowi przed samodzielnym wyborem drogi życiowej.
Film Petera Weira łączy klasyczną narrację z emocjonalną szczerością, tworząc opowieść ponadczasową i wciąż aktualną. Jego wpływ widoczny jest zarówno w kinie, jak i w kulturze popularnej — jako punkt odniesienia dla historii o nauczycielach, mentorach i młodych ludziach konfrontujących się z autorytetem.
To klasyka, która nie traci swojej siły wraz z upływem lat — wzruszająca, inspirująca i przypominająca o odpowiedzialności za własne życie i wybory.
Wrocław 15.10.2026, g. 19:00
od 16.00 pln
reż. Jerzy Grzegorzewski | Polska | 1996
„Nie pojawiamy się na ziemi, żeby żyć. Pojawiamy się, by czeznąć i umierać” – pisał w swoim testamencie dramaturg Eugène Ionesco. Jego „Król umiera, czyli Ceremonie” jest właśnie taką analizą odchodzenia – obrazem porażającej śmieszności człowieka, który nie chce umrzeć Reżyser Jerzy Grzegorzewski nie zrobił jednak spektaklu o śmierci. Jego opowieść jest o życiu. Ale o takim życiu, wobec którego śmierć nie jest już tragedią, ale wybawieniem. Spektakl Grzegorzewskiego stawia ważkie pytania, na które współczesny człowiek szuka odpowiedzi, na tyle jednak zakorzeniony jest w metaforycznej sytuacji sceny i teatru, by stać się artystyczną przypowieścią.
Marta Steiner, „Król umiera”, w: Słowo Polskie. 14.11.1996
„Z dużej sceny na duży ekran” to cykl powstały we współpracy z Teatrem Polskim we Wrocławiu. Opowiedziana na dużym ekranie podróż przez najciekawsze przedstawienia Teatru Polskiego we Wrocławiu ostatnich dekad. Każdorazowo projekcje będą poprzedzone krótkim wprowadzeniem przez Justynę Oleksy – założycielkę Teatru Czterech. Po seansach będą odbywać się spotkania z twórcami poszczególnych spektakli.
„Nie pojawiamy się na ziemi, żeby żyć. Pojawiamy się, by czeznąć i umierać” – pisał w swoim testamencie dramaturg Eugène Ionesco. Jego „Król umiera, czyli Ceremonie” jest właśnie taką analizą odchodzenia – obrazem porażającej śmieszności człowieka, który nie chce umrzeć Reżyser Jerzy Grzegorzewski nie zrobił jednak spektaklu o śmierci. Jego opowieść jest o życiu. Ale o takim życiu, wobec którego śmierć nie jest już tragedią, ale wybawieniem. Spektakl Grzegorzewskiego stawia ważkie pytania, na które współczesny człowiek szuka odpowiedzi, na tyle jednak zakorzeniony jest w metaforycznej sytuacji sceny i teatru, by stać się artystyczną przypowieścią.
Marta Steiner, „Król umiera”, w: Słowo Polskie. 14.11.1996
„Z dużej sceny na duży ekran” to cykl powstały we współpracy z Teatrem Polskim we Wrocławiu. Opowiedziana na dużym ekranie podróż przez najciekawsze przedstawienia Teatru Polskiego we Wrocławiu ostatnich dekad. Każdorazowo projekcje będą poprzedzone krótkim wprowadzeniem przez Justynę Oleksy – założycielkę Teatru Czterech. Po seansach będą odbywać się spotkania z twórcami poszczególnych spektakli.